Po dłuższej przerwie ponownie ruszyłem w ukraińskie Karpaty z SKPB. Przyłączyłem się do trasy Jeszcze tyle się stanie prowadzonej przez Marka Króla i Juliusza Marszałka. Pierwszy raz jechałem z tymi przewodnikami, po szybkim spojrzeniu na listę odbiorców maila doszedłem też do wniosku, że prawdopodobnie nie znam też nikogo z tych uczestników. Jednak ludzi można szybko poznać (przynajmniej z wyglądu, bo niestety mam słabą pamięć do imion) a marka SKBP gwarantuje niezapomniane wrażenia i udany wyjazd.

Ściemniało się, nagle zza krzaków wyszedł ogromny niedźwiedź. Powiedziałam: ?Idźcie, dogonię Was?. Następnie stoczyłam najbardziej zacięty bój mojego życia. Niedźwiedź długo nie dawał za wygraną, aż w końcu moje 160 cm wzrostu przeważyło, zwierz padł na ziemię bez tchu.

Jak każdy rajd i ten rajd zaczął się w zatłoczonym pociągu. Podróż obfitowała w sytuacje tragikomiczne, a to dlatego, że PKP przeżywało swój coroczny szok związany z weekendem majowym i jak zawsze było nieprzygotowane na taki tłum pasażerów. Ale nic nie było w stanie popsuć nam humorów i szczęśliwie dotarliśmy do miejsca przeznaczenia: do Muszyny. Kiedy nasza liczna grupa (ok. 30 osób, a może i więcej? pamięć już trochę zawodzi...) już się zebrała, ruszyliśmy raźno w góry, kierunek - Kurcinska Magura.

Planując tegoroczną majówkę, koleżanka stwierdziła, ze pojedziemy w góry. Parę chwil w Internecie i znaleźliśmy stronkę SKPB. Tak właśnie trafiliśmy na tegoroczny rajd "Przekraczamy Granice" w Beskidzie Niskim. Nasza trasa, "Ze szczytem na szczyty", prowadzona przez Adasia i Siarka, liczyła ponad 50 osób. Dodajmy nieskromnie, że byliśmy najfajniejszą ze wszystkich grup.